Τρίτη 24 Ιουνίου 2008

One day the sun will shine.. (ναι καλά)


Και εφ' όσον έγιναν οι απαραίτητες συστάσεις με την απαραίτητη (όπως απεδείχθη) Σκατίδα, πλύνετε το σίγουρα βρώμικο (από τη χειραψία) χέρι σας και ξεκινάμε. Με την τετάρτη στο κιβώτιο του οχήματος και με τα 80 χιλιόμετρα να μας πηγαίνουν χαλαρά και ψύχραιμα. Κι αυτό γιατί αν χάσουμε και την εσωτερική μας ηρεμία (πέρα από όλα τα υπόλοιπα), δεν μας γλυτώνει ούτε ο Σούπερμαν. Και από αυτήν την πρόταση έχουμε το πρώτο αξίωμα.

Αξίωμα πρώτο : Η Σκατίδα θέλει ψύχραιμη, χαμογελαστή, θετική και cool αντιμετώπιση

                                                [------------]

Τα περιοδικά, οι εφημερίδες, τα κανάλια, τα ραδιόφωνα, τα κόμματα, οι τοπικοί άρχοντες, τα πανεπιστήμια, το δημόσιο, όλοι. Διαφθορά. Λαμογιές. Αδιαφορία. Προβατοποίηση. Στρουθοκαμηλισμός. Δηθενισμός. Υποσχέσεις που δημιουργούν φρούδες ελπίδες. Φλούδες μπανάνας. Που πατάει ο κοσμάκης και τρώει τα μούτρα του. Η γκρίνια δεν οδηγεί πουθενά. Ξεκολλάμε λοιπόν;

Αξίωμα δεύτερο: Κάθε δράση θέλει και μια αντίδραση. Η δημιουργία της Σκατίδας είναι η αντίδραση στον αφανισμό Χλωρίδας και Πανίδας. Η αντίδραση στις δολοφονικές δράσεις της Σκατίδας ποια θα είναι; Καλό ερώτημα, ε;

                                                [------------]

Γνωστό αλλά καλό. Είμαστε στο διάστημα. Το στυλό δεν λειτουργεί σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας. Οι Αμερικανοί έφτιαξαν ένα στυλό που δουλεύει παντου, μέσα στο νερό, σε κρύσταλλο, σε πάγο, στους 300 βαθμούς κελσίου. Ξόδεψαν 12 εκατομμύρια δολλάρια και 10 χρόνια. Οι Ρώσοι χρησιμοποίησαν μολύβι.

Αξίωμα τρίτο: Μην πνιγόμαστε σε μια γούρνα της εθνικής όταν κολυμπάμε τόσο καιρό στα σκατά. Ήρθε η ώρα να κοιτάξουμε λίγο γύρω μας. Κάνε καλύτερο το ένα τετραγωνικό μέτρο στο οποίο στέκεσαι αυτή τη στιγμή και αν κάνει ο καθένας το ίδιο, σωθήκαμε. Δεν πρόκειται, αλλά πιάνετε το πόιντ. Η χάρη είναι στην απλότητα*.

Καλησπέρες!

Υ.Γ: Δεν ψήνομαι να δώσουμε μορφή στην Σκατίδα. Είμαι σίγουρος ότι με τον καιρό, όλοι όσοι γράφουμε σε αυτό το βλογ, θα αναφερθούμε σε κάποια πρόσωπα ή καταστάσεις που όχι μόνο ανήκουν στη Σκατίδα αλλά αποτελούν υψηλόβαθμα και σημαντικά στελέχη στην σκατιδοιεραρχία της. Επειδή όμως η Σκατίδα είναι αυτό που μπορεί να σου τη σπάει όταν ξυπνας, οδηγάς, πίνεις, τρως κλπ, κι επειδή ο καθένας θα της δώσει ένα σχήμα και μια μορφή δικιά του, ας το αφήσουμε έτσι προς το παρόν. Σχήμα και μορφή ξεχωριστά, άρωμα κοινό. Σκατά!

* Μεγάλη συζήτηση αλλά όπως θα έλεγε και ο Τομ Ρόμπινς: "Ας μην ανοίξουμε το φερμουάρ ενός τέτοιου παντελονιού". Φιλιά!

2 σχόλια:

LoRD_D2 είπε...

Φακ Γιέα μαν....Και μορφή να μην δώσουμε, θα πάρει από μόνη της...Σο, γουάι μπόδερ
???

mike είπε...

Συμφωνώ φίλος, σκατά είναι αυτά ένα παπούτσι, μια μύγα, ένα κάτι και εχουν αλλάξει σχήμα και μορφή. Γι' αυτό άφησα μόνο το μεθυστικό τους άρωμα. Κάποια πράηματα είναι σταθερά!
Σο, (άι) ντον'τ μπαδερ (που λέει και η Σακίρα) :)