Η ζωή είναι ωραία...Η ζωή είναι ωραία, μα τα έχει με άλλον. Η ζωή είναι ωραία, τα έχει με άλλον αλλά μας δίνει και εμάς λιγάκι κοκό, έτσι για την πουτανιά της. Η ζωή είναι ωραία, τα έχει με άλλον, μας δίνει και εμάς λιγάκι κοκό αλλά τρέχει πολύ γρήγορα.Η ζωή είναι ωραία, τα έχει με άλλον, μας δίνει και εμάς λιγάκι κοκό, τρέχει πολύ γρήγορα και κάποιος πρέπει να την πιάσει (Αυτή την τελευταία πρόταση την έκανα copy paste!). Επομένως ή πρέπει να τρέχει αυτός που θέλει να την πιάσει πιό γρήγορα από αυτήν (μπορεί να τρέχει και το ίδιο γρήγορα, αλλά θα πρέπει να ξεκινήσει από το ίδιο σημείο, αλλιώς δε θα την φτάσει ποτέ) ή η ζωή χρειάζεται να ρίξει τους ρυθμούς της. Αλλά δεν παίζει να τους ρίξει μόνη της, αλλά πρέπει να τους σκουντίξουμε εμείς να πέσουν, μήπως και γίνει τίποτις.
Όλο το παραπάνω ονομάζεται παραγωγική σκέψη ή απλά ένα μάτσο μπούρδες. Τώρα, αν σας αρέσει να πέφτετε μέσα στα σκατά, γιατί μετά μυρίζεται καλύτερα όταν είστε καθαροί, έυγε. Ο εαυτούλης μου είναι ίδιος. Παρόλα αυτά, το κατακάθι της παραγωγικής σκέψης είναι ότι οι ρυθμοί παραέχουν γίνει γρήγοροι.
"Τώρα το κατάλαβες ρε μάπα;", θα μου έλεγε ο Μike (που χάθηκε αυτός άραγε). Ναι, τώρα μου πέρασε από το μυαλό, δεν το κατάλαβα τώρα. Απλά τώρα μου ήρθε και τώρα το λέω. Όλα μου φαίνεται ότι περνάν υπερβολικά γρήγορα. Τόσο που δεν μπορεί κανείς να τα απολάυσει όπως θα ήθελε. Τσιμπολογάμε από δω και από κει, λιγάκι από όλα. Και πως να κάνουμε αλλιώς αφού όλα είναι στη λωρίδα ταχειας κυκλοφορίας και ίσα που που τα βλέπουμε, πόσο να τα πιάσουμε κιόλας.
Αλλά ώπα, να το συλλογιστικό λάθος. Δεν είναι τίποτα στη λωρίδα ταχείας κυκλοφορίας. Εμείς είμαστε στη λωρίδα ταχείας κυκλοφορίας. Εμείς έχουμε το γκάζι τσιτωμένο και σχετικά τα βλέπουμε όλα να περνάνε σφαίρα. Αλλά αυτά είναι ακίνητα, εμείς τρέχουμε με τις μπάντες. Και χωρίς ζώνη ασφαλείας.
Μπράβο ρε μάστορα. Και τι να κάνουμε που η ζωή μας είναι ετσι?
Τι να κάνουμε; Ας κάνουμε στο πλάι. Ας βρούμε το πρώτο πάρκιν και ας αράξουμε, έστω και με τα αλαρμ αναμένα. Ας θαυμάσουμε τον ήλιο να βουτάει στη θάλασσα, ας αφήσουμε τον αέρα να μας μαστιγώσει το πρόσωπο, ας κάνουμε έρωτα πάνω στο καπό του αυτοκινήτου βρε αδερφέ....
Και ας ξεκινήσουμε μετά με σταθερή ταχύτητα, σταθερή αλλα μικρή, για τον προορισμό μας. Και αυτοί που μας περιμένουν; Αν σημαίνουμε κάτι για αυτούς που μας περιμένουν, θα χαρούν για το ότι φτάσαμε και όχι για το πότε φτάσαμε....Ναι, αλλά αν έχουμε να προλάβουμε κάτι; Ας ξεκινήσουμε λιγάκι νωρίτερα τότε, έτσι θα απολαύσουμε και το ταξίδι και τη δουλεία μας θα κάνουμε. Και αν δεν μπορούμε να ξεκινήσουμε νωρίτερα, γιατί κάτι έχουμε να τελειώσουμε; Ας το φροντίζαμε νωρίτερα....Α, και με τα ΑΝ δεν φτιάχνουμε πραγματικότητες...Μόνο εικασίες...
(Παρα ήμουν διδακτικός ε?)
Ακούγοντας το καινούριο cd των Kings of Leon- Only By The Night...
Στην φωτογραφία, ο 39ος πρόεδρος των ΗΠΑ (της πατρίδας όλων δλδ) ο Δημήτριος Καρτέρης, μέγιστος Έλλην!
