
"Μια διαδικασία που όλοι ξέρουμε καλά. Συμβαίνει σε κάθε "μεγάλη στιγμή" αυτής της΄"ένδοξης" χώρας.
Τα βήματα δεδομένα, η σειρά τους επίσης.
Μέρα 1, πρωί
Τα νέα φθάνουν γρήγορα. Κανάλια, ιστοσελίδες, ραδιόφωνα. Όλοι μεταδίδουν την είδηση με μια σοβαροφάνεια που ενοχλεί ακόμα και την Βίκυ Φλέσσα. Οι πρώτες συνδέσεις με τον τόπο της είδησης είναι τηλεφωνικές. Έκτακτα δελτία. Επιστροφή στο πρόγραμμα μας.
Μέρα 1, μεσημέρι έως βράδυ
Επιστροφή στο δελτίο. Το πρόγραμμα διακόπτεται επ' αόριστον. Ζωντανές συνδέσεις, αυτή τη φορά γουστόζικες. Εικόνα, ήχος, μουσική, ζογκλέρ, μπουφέδες. Και συνεντεύξεις. Με τον χωρικό που βλέπει έντρομος την περιουσία του να καταστρέφεται. Με τον αστυνόμο που θέλει να συντονίσει αλλά μάλλον δεν μπορεί. Με τον δημοτικό σύμβουλο. Τον νομαρχιακό σύμβουλο. "Καλό σας βράδυ. Για ότι νεότερο θα διακόψουμε την κανονική ροή του προγράμματος και θα σας ενημερώσουμε. Γαμάμε και δέρνουμε. Γεια σας."
Μέρα 2,3,4,5... μέχρι να τελειώσει αυτή η τρέλα (stop this madness edit)
Οι ζωντανές συνδέσεις είναι πλέον συνήθεια, αλλά το πρόγραμμα δεν διακόπτεται. Η φτώχεια, η ακρίβεια, το ασφαλιστικό, η παιδεία και πολλά άλλα δεν υφίστανται. Είμαστε μια χαρά. Και καιγόμαστε. Ο δημοτικός σύμβουλος-ραδίκι έχει αντικατασταθεί από τον Δήμαρχο (σγουάου)-μαιντανό. Ο νομαρχιακός σύμβουλος-αγριόχορτο από τον Νομάρχη (σούπερ-ντούπερ)-αρχιμαιντανό. Ο πυροσβέστης από τον Αρχηγό του. Ο αστυνόμος από τον Αρχηγό του. Εμείς στη θέση μας. Οι δημοσιογράφοι μετατρέπονται σε λάιβ οδηγούς αποφυγής καταστροφών. "Μείνετε ψύχραιμοι. Θα σας πούμε εμείς τι θα κάνετε. Μείνετε ψύχραιμοι."
Η οθόνη χωρίζεται με μαγικό τρόπο σε 31 ίσα κομμάτια κι ένα λίγο μεγαλύτερο. Ο συντονιστής. Ο αστέρας. Ο ήρωάς μας. Ακούς 32 φωνές ταυτόχρονα, 16 που κράζουν και 16 που δικαιολογούνται. Δεν τους καταλαβαίνεις. Δεν τους προσέχεις. Αλλά είσαι εκεί. Συμμετέχεις στο εθνικό δράμα. Οι νεκροί αυξάνονται. 1,2,3,5,8,13.. Αναρωτιέσαι αν πηγαίνουν σύμφωνα με την ακολουθία φιμπονάτσι. Γίνονται ξαφνικά 100 και γειώνεσαι. Στατιστικές, σχόλια, κάρτες, βίντεο, γκουγκλ ερθ. Πότε τελειώνει το πάρτυ; Βαρέθηκα.
Οι μέρες μετά την καταστροφή. (28 days later edit)
Ο κοσμάκης προσπαθεί να απαλύνει τον πόνο. Ο αριθμός των νεκρών σταθεροποιείται. Υπάρχουν φόβοι για αγνοούμενους. Δεν ψάχνει κανείς. Τα παράθυρα έχουν λιγοστέψει, οι αναλογίες σταθερές. Ευθύνες στους ανεύθυνους, πολιτικό κόστος, σφυγμομετρήσεις, οι μεν ζητούν εκλογές, δημοσκοπήσεις, ποσοστά, άνοδος, κάθοδος. Ο κοσμάκης ακόμα προσπαθεί να απαλύνει τον πόνο. Τον δικο του πόνο. Που γίνεται πόνος όλων μας. Εθνικό πένθος. Σαν να χάσαμε όλοι από έναν. Αραχτοί με καφεδάρα και τα ρέστα πενθούμε. Παίρνει τηλέφωνο ο κολλητός. Έχει τελικό 200μ. ανδρών στο Πεκίνο. Κλείνεις την τηλεόραση για να πας στον κολλητό να δεις στίβο σε άλλο κανάλι. Μαζί, κλείνεις και το πένθος. Χαλαρώνεις. Πέρασε μάγκα μου. Ψυχραιμία. Τελειώνεις τον καφέ και αναχωρείς. Κλείνεις τα φώτα, κλειδώνεις την πόρτα και την κάνεις. Και του χρόνου."
Γραμμένο την πρώτη πραγματικά ζεστή μέρα του φετινού καλοκαιριού.

4 σχόλια:
Hello
paidia eilikrina sas apolambanw!
fovero team!
Γεια σου Kat!
Μερσί για τα καλά λόγια και τώρα ένα μεγάλο κλίσέ..
"θα κάνουμε ότι μπορούμε, θα είμαστε εδώ για ΕΣΑΣ"
καλό απόγευμααααααα!
Κάπου το έχω ξαναδεί το έργο? Χμμμ....Ευτυχώς έμαθες και τα hyperlinks...Κατ μου, καλωήρθες....Μία φούσκα κάνει τη ζωή πιό ωραία...
Δημοσίευση σχολίου